قرارداد‌نویسی با هوش مصنوعی

همهٔ صفحه‌های قرارداد را بفرستید. کارشناس جدولی بند به بند می‌دهد: هر بند چه تعهدی برای شما می‌سازد، سطح ریسکش چقدر است و اگر به ضرر شماست، متن جایگزینش چیست.

بعد سراغ بندهایی می‌رود که نیستند و باید باشند: مهلت پرداخت، شرط فسخ، خسارت تأخیر و مرجع حل اختلاف. ابهام‌ها را هم جدا می‌کند، مثل مبلغی که با حروف و عدد یکی نیست یا تاریخی که دو جور خوانده می‌شود. بند پرخطر یعنی بندی که اگر کار خراب شد، همه‌چیز را گردن یک طرف می‌اندازد.

برای اجاره‌نامه، ودیعه، اجاره‌بها، تاریخ تحویل و تخلیه، سهم هر طرف از هزینه‌ها و وجه التزام تأخیر در تخلیه را می‌پرسد. برای مبایعه‌نامهٔ ملک یا خودرو، ثمن و قسط‌ها، زمان تحویل، تعهد انتقال سند و شرط فسخ را.

قاعده‌های ثبت رسمی اجاره‌نامه و معامله‌های ملکی در سال‌های اخیر عوض شده‌اند و ممکن است قرارداد شما باید در سامانهٔ رسمی یا دفترخانه ثبت شود. پیش‌نویس گیسو جای این ثبت را نمی‌گیرد؛ پیش از امضا از دفترخانه یا وکیل بپرسید قرارداد شما کجا باید ثبت شود.

بیشتر دعواهای شراکت از چیزهایی شروع می‌شوند که روز اول نوشته نشده‌اند. قرارداد مشارکت این‌ها را روشن می‌کند:

• سهم آوردهٔ هر شریک: پول، کار، ملک یا تجهیزات
• نقش و اختیار هر نفر، و تصمیم‌هایی که امضای همه را لازم دارد
• تقسیم سود و زیان و زمان برداشت
• خروج یک شریک و قیمت‌گذاری سهمش
• پایان شراکت و تقسیم دارایی‌ها

اگر قرار است شرکت ثبت کنید، کارشناس «چک، طلب و امور تجاری» مراحل ثبت را می‌گوید.

برای طراحی سایت، مشاوره، نرم‌افزار، تعمیرات یا ساخت، قرارداد خدمات باید شرح کار را آن‌قدر دقیق بگوید که «تمام شد» معنای روشنی داشته باشد. کارشناس مرحله‌های کار را به مرحله‌های پرداخت گره می‌زند، زمان تحویل و تعداد دفعه‌های اصلاح را می‌نویسد و روشن می‌کند نتیجهٔ کار (کد، طرح یا فایل) پس از تسویه مال کیست.

اگر طرف مقابل به اطلاعات محرمانهٔ کار شما دسترسی دارد، قرارداد عدم افشا را هم کنارش بنویسید.

قرارداد کار تمام‌وقت، پاره‌وقت، موقت یا دورکاری را با موضوع کار، مزد، ساعت کار، بیمه و مرخصی می‌نویسد. شرطی که کمتر از حداقل‌های قانون کار به کارگر بدهد معمولاً اعتبار ندارد؛ کارشناس چنین شرطی را جدا نشان می‌دهد.

قرارداد عدم افشا (NDA) باید سه چیز را روشن بگوید: کدام اطلاعات محرمانه است، تا کی محرمانه می‌ماند و اگر فاش شد چه می‌شود.

• وجه التزام: مبلغی که اگر طرفی به تعهدش عمل نکند یا دیر کند، باید بپردازد؛ از پیش توافق می‌شود تا لازم نباشد خسارت را جداگانه ثابت کنید.
• ضمانت حسن انجام کار: چک، سفته یا ضمانت‌نامه‌ای که پیمانکار می‌دهد و اگر کار درست انجام نشد، کارفرما از آن برداشت می‌کند.
• شرط داوری: توافق که اختلاف به‌جای دادگاه پیش داور برود؛ انتخاب داور و هزینه‌اش باید در قرارداد روشن باشد.

کارشناس مبلغ وجه التزام را به‌جای شما تعیین نمی‌کند؛ می‌گوید بالا یا پایین بودنش چه پیامدی دارد.

متن قرارداد به شکل برگه می‌آید و با یک دکمه Word یا PDF می‌شود، بدون نام گیسو. جاهای خالی، مثل کد ملی یا پلاک ثبتی، با «[…]» علامت خورده‌اند. پیش از امضا، هر دو طرف متن را کامل بخوانند، همهٔ صفحه‌ها را امضا کنند و هر کدام یک نسخه نگه دارند.