پدری یک ماه است هر شب همان پنج کتاب را می‌خواند. دخترش از تاریکی می‌ترسد و امشب قصهٔ تازه‌ای «دربارهٔ یک جوجه‌تیغی» می‌خواهد. داستان‌نویسی با هوش مصنوعی همین‌جا به کار می‌آید: شما قهرمان، مشکل و چارچوب را می‌گویید، مدل پیش‌نویس قصه را می‌نویسد و شما آن را برای بلندخوانی ویرایش می‌کنید.
این راهنما برای بزرگ‌ترهایی است که برای بچهها قصه می‌نویسند. می‌بینید در متن درخواست (پرامپت) یک قصه کودک با هوش مصنوعی چه بنویسید، یک قصهٔ واقعی را با هم بررسی می‌کنیم، برایش یک تصویر و یک روایت صوتی می‌سازیم و محدودیت‌ها را صادقانه می‌گوییم.
دستورهای لازم برای داستان‌نویسی با هوش مصنوعی
مدل‌های زبانی مثل gemini-3.8-flash یا خانوادهٔ کلود (Claude) ساختار قصه‌های کلاسیک را خوب می‌شناسند، ولی برای قصه‌ای که به کار امشب بیاید، چارچوب مشخص لازم دارند. نوشتن داستان کودکانه با هوش مصنوعی وقتی خوب از آب درمی‌آید که جزئیات را دقیق بگویید. اول سن بچه و طول قصه را تعیین کنید. حوصلهٔ یک بچهٔ چهارساله با یک بچهٔ هشت‌ساله فرق دارد؛ برای قصهٔ پیش از خواب بچه‌های ۵ تا ۷ ساله، ۳۰۰ تا ۴۰۰ کلمه معمولاً کافی است.
بعد قهرمان و مشکلش را بگویید. قهرمان باید ملموس باشد: یک حیوان کوچک، یک اسباب‌بازی یا بچه‌ای هم‌سن فرزند خودتان. مشکلش هم از دغدغه‌های روزمرهٔ بچه بیاید؛ مثل ترس از تاریکی، پیدا کردن دوست تازه یا یاد گرفتن این‌که وسایلش را با دیگران شریک شود.
ساختار قصه از مهم‌ترین بخش‌های درخواست است. قصهٔ کودک الگویی می‌خواهد که بچه بتواند حدسش بزند؛ همین حدس زدن به او حس امنیت می‌دهد. از مدل بخواهید قصه آرام شروع شود، بعد مشکلی پیش بیاید و قهرمان سه بار برای حلش تلاش کند: دو بار اول جواب ندهد و بار سوم بدهد. این الگوی سه‌تایی در قصه‌های قدیمی هم آشناست و بچه را با قصه همراه می‌کند. پایان هم آرام باشد تا خواب بیاورد.
بخواهید جمله‌ها کوتاه و واژه‌ها ساده بماند. یک جملهٔ تکرارشونده در قصه بگذارید تا بچه همراهتان بگوید و منتظر تکرارش بماند. بنویسید پند قصه از دل ماجرا دربیاید و مستقیم گفته نشود. خط قرمزها را هم روشن کنید: هیچ چیز ترسناک، هیچ دعوا یا تنبیهی.
- قهرمان: [نام حیوان یا شخصیت] که [مشکل یا ترس او].
- ساختار: شروع آرام، مشکل، سه تلاش که دوتای اولش جواب نمی‌دهد، و پایانی آرام که خواب بیاورد.
- جمله‌ها کوتاه و واژه‌ها ساده؛ یک جملهٔ تکرارشونده که بچه بتواند همراه من بگوید.
- پند را مستقیم نگویید؛ از دل ماجرا دربیاید.
- چیز ترسناک، دعوا یا تنبیه نداشته باشد.
در آخر، در یک خط جدا، یک صحنه از قصه را برای تصویرگری به انگلیسی توصیف کنید، بدون هیچ نوشته‌ای در تصویر.
گاهی حتی ایدهٔ اول را هم ندارید. آن وقت پیش از خواستن قصه، از مدل فقط چند ایده بخواهید تا یکی را انتخاب کنید:
بررسی یک نمونهٔ واقعی از قصه شب با هوش مصنوعی
درخواستی مثل همین را با «سبک پاسخ» خلاق (دمای ۱) به gemini-3.8-flash دادیم تا قصهٔ تیغو را بنویسد؛ جوجه‌تیغی کوچکی که از تاریکی می‌ترسد.
- قهرمان: یک جوجه‌تیغی کوچک به نام «تیغو» که از تاریکی می‌ترسد.
- ساختار: شروع آرام، مشکل، سه تلاش که دوتای اولش جواب نمی‌دهد، و پایانی آرام که خواب بیاورد.
- جمله‌ها کوتاه و واژه‌ها ساده و آشنا برای این سن؛ یک جملهٔ تکرارشونده که بچه بتواند همراه شما بگوید.
- پند را مستقیم نگویید؛ از دل ماجرا دربیاید.
- چیز ترسناک، دعوا یا تنبیه نداشته باشد.
در آخر، در یک خط جدا، یک صحنه از قصه را برای تصویرگری به انگلیسی توصیف کنید، بدون هیچ نوشته‌ای در تصویر.
یکی بود، یکی نبود. در دل یک جنگل سرسبز و قشنگ، جوجه‌تیغی کوچولویی زندگی می‌کرد به نام «تیغو». تیغو خارهای نرم، دست‌های کوچک و چشم‌های گرد و سیاهی داشت.
روزها، بازی با برگ‌ها حسابی به او مزه می‌داد. اما وقتی خورشید خانم یواش‌یواش پشت کوه‌ها قایم می‌شد، دلِ تیغو شور می‌افتاد. او از تاریکی می‌ترسید. فکر می‌کرد شب‌ها همه‌چیز زیادی سیاه و ساکت است.
مامان جوجه‌تیغی همیشه کنارش می‌نشست و آرام می‌گفت:
«شب مهربونه، ستاره خندونه، خواب ناز میاد توی خونه.»
یک شب، تیغو تصمیم گرفت خودش مشکل را حل کند. گفت: «اگر تاریکی را نبینم، نمی‌ترسم!» پس مثل یک توپ گرد و قلقلی شد. سر و پاهایش را برد زیر شکمش و چشم‌هایش را محکم بست. کمی که گذشت، خارهایش خاریدند! جایش تنگ و داغ شد و نفس‌نفس زد. پوفی کشید و باز شد. این روش اصلاً جواب نداد.
تیغو فکر کرد: «شاید باید همه‌جا را روشن کنم!» از تخت پایین آمد و یک سنگ شب‌تابِ بزرگ و خیلی براق پیدا کرد و گذاشت کنار بالشش. سنگ ان‌قدر نور داشت که اتاق مثل روز شد! نورش چشم‌های تیغو را اذیت می‌کرد و خوابش نمی‌بُرد. سنگ را هم گذاشت پشت در. این روش هم به درد نخورد.
مامان وارد اتاق شد، کنار تیغو نشست و پنجره را آرام باز کرد. نسیم خنکی تنِ تیغو را نوازش کرد. مامان به بیرون اشاره کرد و گفت: «ببین کوچولوی من!»
تیغو به حیاط نگاه کرد. کرم‌های شب‌تاب در تاریکی می‌رقصیدند و نورهای نرم و طلایی داشتند. شاخه‌های درخت با باد آرام تکان می‌خوردند و انگار لالایی می‌گفتند. ماه مثل یک تکه پنیر نقره‌ای به او لبخند می‌زد. تیغو فهمید تاریکی اصلاً ترسناک نیست؛ بلکه مثل یک پتوی نرم و سرمه‌ای است تا همه با خیال راحت استراحت کنند.
تیغو خمیاره‌ای کشید، روی تخت لم داد و آرام با مامان خواند:
«شب مهربونه، ستاره خندونه، خواب ناز میاد توی خونه.»
پلک‌های تیغو سنگین شد. خواب به سراغش آمد... هیس، تیغو کوچولو خوابید. شبت بخیر تیغو جان.
A cute little hedgehog tucked into a cozy moss bed under a window, looking at gentle fireflies glowing in the calm night, with soft moonlight streaming into the room, children's book illustration style.
مدل ساختار را نگه داشت. طول قصه حدود ۳۵۰ کلمه است و با همان «یکی بود، یکی نبود» آشنا شروع میشود. جملهٔ تکرارشونده دو بار آمده و جای خوبی برای هم‌خوانی با بچه است. الگوی سه‌تایی هم رعایت شده: دو تلاش اول تیغو (گلوله شدن و سنگ شب‌تاب) جواب نمی‌دهد و تلاش سوم (باز کردن پنجره و دیدن شب) جواب می‌دهد. چیز ترسناک یا دعوایی در قصه نیست و پایانش آرام است.
ایرادها هم هست. پند قصه کمابیش مستقیم در یک جمله آمده («تیغو فهمید تاریکی اصلاً ترسناک نیست») که هنگام ویرایش میشود برداشت. روایت به زبان نوشتاری است و جملهٔ تکرارشونده به زبان گفتاری؛ این ترکیب برای بلندخوانی لزوماً بد نیست، ولی آگاهانه دربارهٔ آن تصمیم بگیرید. یک عبارت کلیشه‌ای هم دارد («با خیال راحت») که بهتر است عوض شود، و دو غلط تایپی («ان‌قدر» و «خمیاره») که فقط با یک بار بلندخوانی پیدا میشوند. خط آخر هم همان توصیف انگلیسی صحنه است که در قدم تصویرسازی به کارمان می‌آید.
ویرایش متن پیش از بلندخوانی
خروجی مدل پیش‌نویس است؛ متن خام را مستقیم از روی گوشی برای بچه نخوانید. یک بار پیش از خواب آن را برای خودتان بلند بخوانید. بلندخوانی نشان می‌دهد کدام جمله بلند است و کجا رشتهٔ حرف از دست می‌رود. جمله‌های بلند را بشکنید و واژه‌های انتزاعی یا سنگین را با واژه‌هایی عوض کنید که بچهٔ شما هر روز می‌شنود.
جملهٔ تکرارشونده را می‌توانید خودتان کمی آهنگین‌تر کنید تا بچه زودتر حفظش شود. اگر پایان قصه را دوست ندارید، در همان گفتوگو دو پایان دیگر بخواهید و یکی را انتخاب کنید. اگر بچه وسط قصه سؤالی پرسید یا از جایی خوشش آمد، یادداشتش کنید؛ فردا شب در همان گفتوگو قصهٔ تازه را دربارهٔ همان بخواهید تا قهرمان و دنیای قصه ادامه پیدا کند.
اگر در خانه واژه‌ها و نام‌های خودتان را دارید و میخواهید در قصهها بیاید، آن‌ها را در «پاسخ‌ها چطور باشد» در تنظیمات اپ بنویسید؛ مدل این بخش را در همهٔ گفت‌وگوها می‌خواند. راه دیگر این است که یک پروژه فقط برای قصهها بسازید و این جزئیات و ساختار کلی را در دستور سیستمی (System Prompt) آن بنویسید تا در همهٔ گفت‌وگوهای آن پروژه به کار برود.
تصویرسازی داستان با هوش مصنوعی
بچهها با تصویر راحت‌تر وارد قصه میشوند و نقاشی کمکشان می‌کند فضای قصه را در ذهنشان بسازند. با تصویرسازی داستان با هوش مصنوعی، برای قصه‌ای که نوشته‌اید از روی یک توصیف نقاشی می‌سازید. ما همان یک خط توصیف انگلیسی آخر قصه را کپی کردیم و در ابزار تولید تصویر به مدل gemini-3.1-flash-lite-image دادیم تا اتاق تیغو را بکشد.
Absolutely no text, letters, numbers, words, logos, brand marks or watermarks anywhere. No human faces.
نتیجه یک نقاشی آبرنگی به سبک کتاب کودک است: جوجه‌تیغی خندان، تخت خزه‌ای با پتوی چهل‌تکه، پنجرهٔ باز با ماه هلالی و کرم‌های شب‌تاب. با توصیف قصه جور است و هیچ نوشته‌ای در آن نیست. ولی مدل کمی هم از خودش اضافه کرده است؛ مثلاً یک لیوان قهوه روی لبهٔ پنجره کشیده و چند کرم شب‌تاب را داخل اتاق آورده که ما نخواسته بودیم.
مدل‌های تصویرساز حروف و کلمه‌های فارسی را درست نمی‌کشند. بعد از ساخت تصویر، با دکمهٔ «افزودن نوشته» زیر هر تصویر در «آرشیو آثار»، عنوان قصه را با قلم فارسی روی عکس بنویسید. برای ترفندهای بیشتر در نوشتن درخواست تصویر، راهنمای پرامپت ساخت تصویر را بخوانید.
ساخت کتاب صوتی خانگی با صدای راوی
گاهی فرصت بلندخوانی نیست یا قصه را برای سفر میخواهید. با تبدیل متن به صدا متن ویرایش‌شده را به فایل صوتی تبدیل کنید؛ صداهای Gemini فارسی را طبیعی می‌خوانند.
در تنظیمات این بخش یکی از صداها را انتخاب کنید و حالت گفتار را روی «قصه‌گو» بگذارید. متن تا ۲۰٬۰۰۰ نویسه (کاراکتر) یک‌جا به یک فایل تبدیل میشود، پس قصهٔ ۳۵۰ کلمه‌ای راحت در یک بار ساخت جا میشود. ولی بیشتر بچهها صدای پدر یا مادرشان را به هر راوی دیگری ترجیح می‌دهند؛ اگر بشود، خودتان قصه را بخوانید و ضبط کنید. ساخت نریشن و صداگذاری ویدیو با هوش مصنوعی بیشتر وقتی به کار می‌آید که بخواهید یک مجموعهٔ صوتی برای وقت استراحت یا سفرهای طولانی جمع کنید.
مراحل کار در گیسو
کل کار در اپ گیسو چهار قدم است:
- نوشتن متن در چت. به چت بروید، یک مدل انتخاب کنید (یا «گیسو» را بگذارید تا خودش انتخاب کند) و درخواستتان را با قهرمان، مشکل و ساختار سه‌مرحله‌ای بنویسید.
- ساخت نقاشی. قصه را که گرفتید، از منوی «تولید محتوا»، «تولید تصویر» را باز کنید. خط توصیف انگلیسی صحنه را در کادر بنویسید، قاب تصویر را انتخاب کنید، سبک نقاشی (مثلاً آبرنگ) را بنویسید و در بخش «چه چیزی نباشد» هر چه را نمی‌خواهید در تصویر باشد بنویسید.
- ساخت صدا در بخش گوینده. اگر فایل صوتی هم میخواهید، در همان منوی «تولید محتوا» به «گوینده» بروید، متن را بچسبانید، صدا را انتخاب کنید و دکمه را بزنید.
- آرشیو. همهٔ تصویرها و صداهایی که می‌سازید در «آرشیو آثار» میماند و هر وقت بخواهید دانلودشان می‌کنید.
تصویر هر تصویر مربع ۱۰۲۴ در ۱۰۲۴
- اقتصادی GPT Image 1 mini، کیفیت پایین ۹۸۸ سکه
- متعادل GPT Image 1 mini، کیفیت متوسط ۳٬۴۳۸ سکه
- حرفه‌ای Nano Banana 2 (Gemini 3.1 Flash Image)، کیفیت 2K ۴۶٬۴۴۸ سکه
- بالاترین کیفیت Nano Banana Pro (Gemini 3 Pro Image)، کیفیت 2K ۶۶٬۶۹۲ سکه
ویدیو با صدا هر کلیپ، با مدت همان ردیف
- اقتصادی Veo 3.1 Lite، ۴ ثانیه ۷۸٬۱۴۸ سکه
- متعادل Veo 3.1 Fast، ۸ ثانیه ۳۱۲٬۵۹۲ سکه
- حرفه‌ای Veo 3.1، ۸ ثانیه ۱٬۲۵۰٬۳۶۸ سکه
- بالاترین کیفیت Veo 3.1، ۸ ثانیه ۱٬۲۵۰٬۳۶۸ سکه
موسیقی هر قطعه
- کلیپ کوتاه Lyria 3 Clip ۱۵٬۶۳۰ سکه
- قطعهٔ کامل Lyria 3.5 ۳۱٬۲۶۰ سکه
متن به گفتار هر ۱۰۰۰ نویسهٔ متن (حدود ۱۸۰ کلمهٔ فارسی)
- اقتصادی Gemini 3.8 Flash-Lite TTS ۵٬۹۴۰ سکه
- کیفیت بالا Gemini 3.8 Flash TTS ۸٬۸۷۰ سکه
گفتار به متن هر دقیقه صدا
- NVIDIA: Nemotron 3.5 ASR Streaming Multilingual 0.6B ۸۶ سکه
- Qwen: Qwen3 ASR 0.6B ۸۶ سکه
ردیف‌ها همان سطح‌های «بودجه و کیفیت» صفحهٔ تولید محتوا در گیسو هستند. پیش از ساخت، هزینهٔ تقریبی کنار دکمهٔ ساخت می‌آید و مبلغ دقیق بعد از ساخت روی کارت نتیجه ثبت میشود.
اگر ویدیو ساخته نشود، کل هزینه‌اش خودکار به اعتبار برمی‌گردد.
به‌روزرسانی: ۱۴۰۵/۰۸/۰۹ ۰۷:۳۰ مبلغ‌ها به سکه، با قیمت امروز همان مدل در گیسو
حقوق نشر و رعایت اصول اخلاقی
اگر قصه را چاپ یا منتشر می‌کنید، با خواننده روراست باشید. در شناسنامهٔ کتاب یا توضیح پست روشن بنویسید که متن یا تصویرها با کمک هوش مصنوعی ساخته شده‌اند.
استفادهٔ تجاری از این آثار به شرایط شرکت سازندهٔ مدل (مثل Google یا OpenAI) بستگی دارد؛ پیش از انتشار تجاری، شرایط همان شرکت را بخوانید. در درخواست تصویر هم هرگز نخواهید سبک یک تصویرگر امروزی و مشخص را کپی کند. سبک را با واژه‌های عمومی توصیف کنید (مثلاً «آبرنگ نرم، رنگ‌های گرم») تا کار نهایی مال خودتان باشد.
شروع کار: قصهٔ امشب را بنویسید
اولین کار: قهرمان و مشکل قصهٔ امشب را در یک خط بنویسید و یک قصهٔ ۳۰۰ کلمه‌ای بخواهید. همین درخواست قصه را در گیسو باز کنید؛ گفت‌وگویی با gemini-3.8-flash باز میشود که درخواست در آن نوشته شده. جای خالی را پر کنید؛ تا دکمهٔ ارسال را نزنید، چیزی فرستاده و حساب نمی‌شود. اگر بچهٔ شما شعر را بیشتر از قصه دوست دارد، ساخت متن آهنگ با هوش مصنوعی را امتحان کنید و برای همان قهرمان یک لالایی بنویسید.
