پرش به محتوا
آموزش

هوش مصنوعی برای معلمان؛ طرح درس، آزمون و برگهٔ تمرین با دو نمونهٔ واقعی

طرح درس، آزمون چهارگزینه‌ای با کلید و برگهٔ تمرین را با هوش مصنوعی پیش‌نویس کنید؛ با پرامپت‌های آماده، دو خروجی واقعی و بررسی‌هایی که پیش از کلاس لازم است.

تیم گیسو ۲۰ دقیقه مطالعه
هوش مصنوعی برای معلمان؛ طرح درس، آزمون و برگهٔ تمرین با دو نمونهٔ واقعی

ساعت ده شب است. فردا سه کلاس دارید، یک مبحث تازه و یک آزمون کوتاه که نباید همان سؤال‌های ترم پیش باشد. هوش مصنوعی برای معلمان دقیقاً همین‌جا به کار می‌آید: پیش‌نویس طرح درس، آزمون با کلید و برگهٔ تمرین را در چند دقیقه می‌گیرید و وقتتان را برای بررسی و شناخت کلاس نگه می‌دارید.

در این راهنما می‌بینید در درخواست چه بنویسید، دو خروجی واقعی را با هم بررسی می‌کنیم و می‌گوییم کدام بخش کار همچنان فقط با خود شماست.

هوش مصنوعی برای معلمان؛ چه کاری را بسپارید و چه کاری را نه

مدل زبانی پیش‌نویس را سریع می‌نویسد و شما را از صفحهٔ سفید نجات می‌دهد؛ قضاوت و شناخت کلاس با شماست. جدول زیر نشان می‌دهد کدام بخش از کار را می‌توانید به مدل بسپارید و کدام بخش باید در دست خودتان بماند.

کار مدل زبانی (هوش مصنوعی) کار معلم
نوشتن پیش‌نویس طرح درس و زمان‌بندی جور کردن طرح با حال‌وهوای کلاس و شاگردها
نوشتن سؤال‌های تستی، تشریحی و جای‌خالی بررسی کلید و درستی علمی سؤال‌ها
نوشتن متن درک مطلب در چند سطح انتخاب سطح مناسب برای هر نفر یا گروه
نوشتن مثال، داستان و دیالوگ سنجیدن این‌که مثال‌ها با فرهنگ و زندگی شاگردها جور است
پیشنهاد جمله‌بندی برای بازخورد شناخت هر شاگرد و تصمیم دربارهٔ نمره
ساخت برگهٔ تمرین از روی متن شما حریم خصوصی (ننوشتن نام و اطلاعات شاگردها)

مدل نمی‌داند کدام شاگرد شما با کدام مبحث مشکل دارد. پس خروجی‌اش همیشه نقطهٔ شروع است، نه برگهٔ نهایی.

طرح درس با هوش مصنوعی؛ از گرم کردن تا تکلیف

طرح درس خوب از جزئیات می‌آید. وقتی طرح درس با هوش مصنوعی می‌نویسید، چارچوب کلاس را کامل بگویید: سطح شاگردها، ردهٔ سنی (مثلاً بزرگسالان)، تعداد نفرات، زمان دقیق جلسه به دقیقه، موضوع درس و وسیله‌هایی که در کلاس دارید. همهٔ این‌ها باید در متن درخواست (پرامپت) باشد. وقتی این مرزها روشن است، مدل برنامهٔ خیالی‌ای نمی‌دهد که در کلاس واقعی اجرا نشود؛ مثلاً ویدیو پیشنهاد نمی‌کند وقتی کلاس فقط تخته دارد. اگر خروجی را جدولی بخواهید، خواندن و چاپش هم آسان‌تر است. پرامپت زیر را برای یک کلاس زبان انگلیسی نوشتیم:

برای یک کلاس ۴۵ دقیقه‌ای زبان انگلیسی بزرگسالان در سطح متوسط (B1) با ۱۲ زبان‌آموز، طرح درس بنویسید با موضوع زمان گذشتهٔ استمراری (past continuous).
- هدف درس در یک جمله
- مرحله‌ها با زمان هر کدام: گرم کردن، آموزش، تمرین کنترل‌شده، تمرین آزاد، جمع‌بندی و تکلیف
- برای هر مرحله بنویسید معلم چه می‌کند و زبان‌آموزها چه می‌کنند
- دو اشتباه رایج فارسی‌زبان‌ها در این زمان و راه اصلاحش
- وسیلهٔ لازم فقط تخته و برگه باشد
مرحله‌ها را در یک جدول بیاورید.

طرح درس ۴۵ دقیقه‌ای: گذشتهٔ استمراری (Past Continuous)

  • سطح: متوسط (B1) - بزرگسالان
  • تعداد: ۱۲ نفر
  • وسایل لازم: تخته (وایت‌برد) و برگه (کاغذ)

هدف درس (در یک جمله)

در پایان درس، زبان‌آموزان قادر خواهند بود با استفاده از زمان گذشتهٔ استمراری (و ترکیب آن با گذشتهٔ ساده با کلمات when/while)، کارهایی را که در یک زمان مشخص در گذشته در حال رخ دادن بوده‌اند، در قالب مکالمه بیان کنند.

جدول مراحل درس (۴۵ دقیقه)

مرحله و زمانفعالیت معلمفعالیت زبان‌آموزان
۱. گرم‌کردن (Warm-up)
(۵ دقیقه)
معلم با هیجان وارد می‌شود و می‌گوید: «دیشب ساعت ۸ به شما زنگ زدم اما جواب ندادید! دیشب ساعت ۸ داشتید چه کار می‌کردید؟» (سوال را روی تخته می‌نویسد: ?What were you doing yesterday at 8:00 PM) و از چند نفر می‌پرسد.زبان‌آموزان در گروه‌های دو نفره سریع به سوال پاسخ می‌دهند و سپس ۲ یا ۳ نفر جوابشان را به کل کلاس می‌گویند (حتی اگر ساختار را اشتباه بگویند).
۲. آموزش (Presentation)
(۱۲ دقیقه)
۱. زمینه‌سازی: معلم یک خط زمان (Timeline) روی تخته می‌کشد و داستانی کوتاه می‌گوید: ".I was cooking dinner at 8:00 PM. Suddenly, my cat jumped"
۲. فرمول‌سازی: با کمک بچه‌ها فرمول را استخراج و روی تخته می‌نویسد: Subject + was/were + Verb-ing.
۳. مفهوم (CCQs): می‌پرسد: «آیا آشپزی تمام شده بود؟ (خیر) آیا قبل از ۸ شروع شده بود؟ (بله)». کاربرد When و While را خیلی کوتاه روی خط زمان نشان می‌دهد.
به خط زمان نگاه می‌کنند، مفهوم استمرار در گذشته را تحلیل می‌کنند، به سوالات مفهومی معلم پاسخ می‌دهند و ساختار و مثال‌ها را در دفتر خود یادداشت می‌کنند.
۳. تمرین کنترل‌شده (Controlled Practice)
(۱۰ دقیقه)
برگه‌هایی شامل یک تمرین جای‌خالی (تکمیل جملات با شکل صحیح فعل: گذشته استمراری یا ساده) بین آن‌ها پخش می‌کند. در حین حل، در کلاس می‌چرخد و در صورت نیاز راهنمایی می‌کند. سپس پاسخ‌ها را سریع با مشارکت جمع روی تخته چک می‌کند.به صورت فردی در مدت ۵ دقیقه برگه را حل می‌کنند، سپس دو دقیقه جواب‌ها را با بغل‌دستی مقایسه می‌کنند و در نهایت پاسخ‌های صحیح را با صدای بلند می‌خوانند.
۴. تمرین آزاد (Free Practice)
(۱۳ دقیقه)
بازی سرقت (Alibi Game): معلم سناریو می‌چیند: «دیشب بین ساعت ۷ تا ۸:۳۰ لپ‌تاپ من دزدیده شده!» کلاس را به ۴ گروه ۳ نفره تقسیم می‌کند (۲ گروه مظنون، ۲ گروه کارآگاه). به مظنونین برگه می‌دهد تا برای آن بازه یک «بهانه غیبت» (Alibi) هماهنگ کنند و به کارآگاهان برگه می‌دهد تا سوال طراحی کنند. معلم فقط نقش ناظر دارد و اشتباهات را یادداشت می‌کند.کارآگاهان با سوالاتی مثل "?What were you doing at 7:30" مظنونین را جداگانه بازجویی می‌کنند. مظنونین باید بگویند در آن ساعت چه می‌کردند تا داستان‌هایشان یکی باشد (.We were watching a movie).
۵. جمع‌بندی و تکلیف (Wrap-up)
(۵ دقیقه)
چند خطای رایج که در مرحله تمرین آزاد شنیده را بدون ذکر نام روی تخته می‌نویسد و با کمک خود بچه‌ها اصلاح می‌کند. ساختار را در یک جمله یادآوری می‌کند و تکلیف را اعلام می‌کند.در تصحیح خطاهای روی تخته مشارکت می‌کنند و تکلیف را یادداشت می‌کنند.
  • تکلیف منزل: نوشتن یک پاراگراف کوتاه (۵ تا ۶ جمله) روی برگه دربارهٔ «یک روز بدشانسی» با استفاده از گذشته استمراری (مثال: وقتی داشتم می‌رفتم دانشگاه، باران گرفت...).

دو اشتباه رایج فارسی‌زبان‌ها و راه اصلاح آن‌ها

۱. حذف افعال to be (was / were):

  • علت: فارسی‌زبان‌ها معادل «داشتم می‌رفتم» را در ذهن ترجمه می‌کنند و فعل کمکی to be را جا می‌اندازند و می‌گویند: ".I going home"
  • راه اصلاح: تکنیک «شمارش با انگشتان» (Finger Correction)؛ معلم دو انگشت خود را نشان می‌دهد و می‌گوید: «این زمان دو تکه دارد: تکه اول (was/were) و تکه دوم (ing)». اگر زبان‌آموز یکی را جا انداخت، معلم بدون صحبت، به انگشت مربوط به بخش جاافتاده اشاره می‌کند تا خودِ زبان‌آموز متوجه شود و اصلاح کند.

۲. استفاده از افعال حالتی (Stative Verbs) به صورت استمراری:

  • علت: در فارسی به راحتی می‌گوییم «داشتم فکر می‌کردم اون دروغ میگه» یا «داشتم می‌شناختمش»، در نتیجه می‌گویند: ".I was knowing him" یا ".I was having a car"
  • راه اصلاح: کشیدن یک علامت «ممنوع» روی تخته برای افعال حسی/حالتی پرکاربرد (like, know, understand, have). پرسیدن یک سوال مفهومی (CCQ): «آیا "دانستن" یا "مالکیت" حرکتی است که بتوانی آن را ببینی یا در میانهٔ انجام دادنش متوقف شوی؟» و تاکید بر اینکه این افعال حتی در گذشته فقط با «گذشته ساده» بیان می‌شوند (I knew him).

زمان‌بندی درست است: ۵، ۱۲، ۱۰، ۱۳ و ۵ دقیقه، روی هم ۴۵ دقیقه. کار معلم و کار زبان‌آموزها در دو ستون جداست. خط زمان روی تخته، سؤال‌های بررسی مفهوم و بازی سرقت برای تمرین آزاد، ایده‌هایی است که با همان تخته و برگه اجرا می‌شود. دو اشتباه رایج فارسی‌زبان‌ها در این زمان (جا انداختن فعل کمکی و استمراری کردن فعل‌های حالتی) را هم درست پیدا کرده و برای هر کدام راه اصلاحی داده است.

ایرادها هم هست. مدل در دو جا بزرگسالان را «بچه‌ها» صدا زده است که در کلاس بزرگسالان لحن مناسبی نیست. علامت‌های نگارشی جمله‌های انگلیسیِ لابه‌لای متن فارسی (راست‌به‌چپ) هم جابه‌جا شده‌اند. این‌ها را هنگام کپی در فایل خودتان درست کنید. نکتهٔ دیگر این‌که مدل خود برگهٔ تمرین جای‌خالی را در این پاسخ ننوشته است؛ برای گرفتنش، در پیام بعدی روشن بخواهید آن برگه را با تعداد مشخصی سؤال بنویسد.

ساخت سؤال تستی با هوش مصنوعی از روی متن خودتان

یک سؤال چهارگزینه‌ای خوب با گزینه‌های انحرافی آن شناخته می‌شود. گزینه‌های انحرافی نباید آن‌قدر واضح باشند که با یک نگاه رد شوند و نباید آن‌قدر مبهم باشند که پاسخ درست را زیر سؤال ببرند. نوشتن این سؤال‌ها یکی از وقت‌گیرترین کارهای هر معلمی است. برای این‌که سؤال‌ها دقیق و بی‌خطای علمی باشند، متن منبع را خودتان در پرامپت بگذارید و بخواهید مدل فقط از همان متن سؤال بسازد. بخواهید برای هر گزینهٔ نادرست هم بگوید چرا نادرست است. این‌طور منطق مدل را می‌سنجید و اگر لازم شد، همان توضیح را سر کلاس برای رفع اشتباه به کار می‌برید.

از متن کوتاه زیر ۵ سؤال چهارگزینه‌ای برای سنجش فهم مطلب بسازید. پاسخ درست هر سؤال را مشخص کنید و برای هر گزینهٔ نادرست در یک جمله بگویید چه برداشت اشتباهی پشت آن است. سؤال‌ها فقط از همین متن باشند.

متن: زنبورهای عسل وقتی منبع غذای تازه‌ای پیدا می‌کنند، به کندو برمی‌گردند و با حرکتی که «رقص چرخشی» نام دارد جای آن را به بقیه نشان می‌دهند. زنبور در یک خط مستقیم جلو می‌رود و بدنش را تکان می‌دهد، بعد دور می‌زند و دوباره همان خط را تکرار می‌کند. زاویهٔ این خط نسبت به جهت بالای کندو، زاویهٔ منبع غذا نسبت به خورشید را نشان می‌دهد. هرچه تکان دادن بدن طولانی‌تر باشد، غذا دورتر است. اگر غذا خیلی نزدیک کندو باشد، زنبورها به‌جای این رقص، رقص ساده‌تری به شکل دایره انجام می‌دهند که فقط می‌گوید غذا همین نزدیکی است.

بر اساس متن ارائه‌شده، ۵ سؤال چهارگزینه‌ای زیر برای سنجش درک مطلب طراحی شده‌اند:

سؤال ۱: زاویهٔ خط مستقیمی که زنبور در «رقص چرخشی» طی می‌کند، چه چیزی را نشان می‌دهد؟

  • الف) زاویهٔ منبع غذا نسبت به خورشید
  • ب) فاصله و مسافت دقیق تا منبع غذا
  • ج) جهت وزش باد نسبت به بالای کندو
  • د) میزان تازگی و کیفیت غذای کشف‌شده

پاسخ درست: گزینهٔ الف

  • بررسی گزینه‌های نادرست:
  • گزینه ب: این تصور اشتباه ناشی از خلط میان مفهوم «جهت غذا» (زاویه خط) با «فاصلهٔ غذا» (مدت‌زمان تکان دادن بدن) است.
  • گزینه ج: این برداشت غلط ناشی از حدس زدن اطلاعات محیطی نامربوط است، در حالی که متن فقط به زاویه غذا نسبت به خورشید اشاره کرده است.
  • گزینه د: این برداشت نادرست بر این فرض بی‌پایه استوار است که زاویه رقص می‌تواند ارزش یا تازگی غذا را مشخص کند.

سؤال ۲: زنبورها چگونه دورتر بودن منبع غذا را به هم‌نوعان خود اطلاع می‌دهند؟

  • الف) با چرخیدن به شکل دایره‌های بزرگ‌تر
  • ب) با بیشتر منحرف کردن خط مستقیم از بالای کندو
  • ج) با طولانی‌تر کردن مدت تکان دادن بدن
  • د) با تکرار مداوم رقص ساده بدون خط مستقیم

پاسخ درست: گزینهٔ ج

  • بررسی گزینه‌های نادرست:
  • گزینه الف: این برداشت اشتباه به دلیل جابه‌جا گرفتن پیام رقص دایره‌ای (که نشان‌دهنده نزدیکی غذاست) با مفهوم مسافت دور شکل گرفته است.
  • گزینه ب: این فرض غلط ناشی از این سوءتفاهم است که انحراف زاویه به جای «جهت نسبت به خورشید»، نشان‌دهنده «دوری غذا» است.
  • گزینه د: این برداشت اشتباه است چون متن صراحتاً اعلام کرده رقص سادهٔ دایره‌ای برای غذای بسیار نزدیک است، نه غذای دور.

سؤال ۳: تفاوت اصلی «رقص دایره‌ای» با «رقص چرخشی» چیست؟

  • الف) رقص دایره‌ای جهت خورشید را با دقت بالاتری نشان می‌دهد.
  • ب) رقص دایره‌ای ساده‌تر است و زمانی اجرا می‌شود که غذا خیلی نزدیک به کندو باشد.
  • ج) رقص دایره‌ای نیاز به تکان دادن طولانی‌مدت بدن دارد.
  • د) رقص دایره‌ای زمانی انجام می‌شود که منبع غذا تازه نباشد.

پاسخ درست: گزینهٔ ب

  • بررسی گزینه‌های نادرست:
  • گزینه الف: این تصور غلط است زیرا طبق متن، رقص دایره‌ای زاویه‌ای را نسبت به خورشید نشان نمی‌دهد و فقط نزدیکی غذا را اعلام می‌کند.
  • گزینه ج: این برداشت برعکس متن است، چرا که تکان دادن طولانی بدن مربوط به رقص چرخشی برای مسافت‌های دور است.
  • گزینه د: این تصور اشتباه است چون طبق متن زنبورها اصولاً وقتی غذای تازه پیدا می‌کنند این رفتارها را بروز می‌دهند و نوع رقص به فاصله بستگی دارد نه تازگی.

سؤال ۴: در رقص چرخشی، معیار و مبنای زنبور برای مشخص کردن جهتِ غذا نسبت به خورشید چیست؟

  • الف) جهت بالای کندو
  • ب) مرکز دایرهٔ فرضی در کندو
  • ج) فاصلهٔ کندو تا زمین
  • د) طول خط مستقیمی که می‌پیماید

پاسخ درست: گزینهٔ الف

  • بررسی گزینه‌های نادرست:
  • گزینه ب: این تصور غلط ناشی از آمیختن اجزای رقص دایره‌ای با مبنای جهت‌یابی در رقص چرخشی است.
  • گزینه ج: این برداشت نامربوط بر مبنای اطلاعات خارج از متن ساخته شده است و ارتباطی به جهت خورشید ندارد.
  • گزینه د: این برداشت اشتباه است چون طول خط (یا زمان تکان دادن) مربوط به مسافت است، نه مبنای سنجش جهت و زاویه.

سؤال ۵: کدام توصیف دربارهٔ شیوهٔ حرکت زنبور در «رقص چرخشی» دقیقاً مطابق متن است؟

  • الف) چرخیدن مداوم بدون رفتن در خط مستقیم
  • ب) حرکت در یک خط مستقیم با تکان دادن بدن، سپس دور زدن و تکرار همان خط
  • ج) رفتن مستقیم به سمت خورشید و بازگشت به سمت بالای کندو
  • د) پرواز به شکل دایره و سپس حرکت در یک مسیر مستقیمِ طولانی

پاسخ درست: گزینهٔ ب

  • بررسی گزینه‌های نادرست:
  • گزینه الف: این برداشت اشتباه از نادیده گرفتن بخش حرکت در «خط مستقیم» و جابه‌جا گرفتن آن با رقص دایره‌ای ناشی شده است.
  • گزینه ج: این تصور نادرست ناشی از خلط محل اجرای رقص (داخل کندو) با جهت واقعی خورشید در آسمان است.
  • گزینه د: این برداشت اشتباه به دلیل ترکیب دلخواه و من‌درآوردی دو رقص مختلف (دایره‌ای و چرخشی) به وجود آمده است.

کلید هر پنج سؤال را با متن مقایسه کردیم: همه درست بود و همهٔ سؤال‌ها از خود متن درآمده بود. سؤال دوم (طولانی‌تر بودن تکان دادن بدن نشانهٔ دوری غذاست) و سؤال چهارم (مبنای جهت‌یابی بالای کندو است) فهم واقعی مطلب را می‌سنجند، نه فقط پیدا کردن یک کلمه در متن. ولی توضیح بعضی گزینه‌های نادرست کلیشه‌ای و کلی است (مثل «اطلاعات خارج از متن»). درس این نمونه برای معلم‌ها روشن است: متن منبع را همیشه در همان پیام به مدل بدهید و کلید سؤال‌ها را خودتان بررسی کنید، چون مسئولیت آزمون با شماست.

برگهٔ تمرین با هوش مصنوعی و متن‌های چندسطحی

کلاس‌ها یک‌دست نیستند. بازنویسی یک متن برای دو سطح، با همان واقعیت‌ها و واژه‌های ساده‌تر یا سخت‌تر، با دست چند ساعت کار است و با مدل چند دقیقه. این سه پرامپت را کپی کنید و جاهای خالی را پر کنید:

از متن زیر ۱۰ جمله انتخاب کنید و در هر جمله یک کلمهٔ کلیدی را خالی بگذارید. کلمه‌های حذف‌شده را درهم بالای برگه بنویسید. پاسخ‌نامه را جدا و در آخر پیام بیاورید تا بخش اول را مستقیم چاپ کنم.

[متن خودتان]

این درخواست برای مرور واژه و درک مطلب جواب می‌دهد. چون پاسخ‌نامه جدا و در آخر می‌آید، بخش اول را بی‌ویرایش کپی و چاپ می‌کنید. برای کلاسی که سطح شاگردهایش یکی نیست، درخواست زیر را امتحان کنید:

کلاسم چندسطحی است. متن زیر را در دو نسخه بازنویسی کنید: نسخهٔ مبتدی با جمله‌های کوتاه و واژه‌های ساده، و نسخهٔ پیشرفته با جمله‌های مرکب و واژه‌های سخت‌تر. ماجرا و اطلاعات اصلی در هر دو نسخه یکی بماند.

[متن خودتان]

برای توضیح یک مفهوم انتزاعی گاهی ده مثال ملموس لازم است تا دو سه تای خوبش را انتخاب کنید. نوشتن این ده مثال با مدل یک پیام است:

برای ساختار «شرطی نوع دوم» (second conditional) ۱۰ جملهٔ مثال انگلیسی بنویسید از زندگی روزمره در ایران؛ مثلاً ترافیک، خرید و آب‌وهوا. جمله‌ها طبیعی باشند و واژه‌ها ساده.

از ده جمله، آن‌هایی را نگه دارید که به زندگی شاگردهای خودتان نزدیک‌ترند و بقیه را کنار بگذارید. اگر جمله‌ای به گوش انگلیسی‌زبان غیرطبیعی بود، از مدل بخواهید همان را با واژه‌های ساده‌تر دوباره بنویسد یا بگوید یک انگلیسی‌زبان همین حرف را چطور می‌زند.

ساخت عکس، صدا و اسلاید برای کلاس

گاهی متن کافی نیست و کلاس تصویر، صدا یا اسلاید می‌خواهد.

با ساخت عکس با هوش مصنوعی برای کارت واژه یا قصهٔ کلاس تصویر بسازید. مدل‌های تصویرساز معمولاً حروف فارسی را درست نمی‌کشند و کلمه‌ها را درهم می‌ریزند. اگر روی عکس نوشتهٔ فارسی لازم دارید، دکمهٔ «افزودن نوشته» در خود اپ متن را با قلم فارسی روی تصویر می‌گذارد و هزینه‌ای هم ندارد.

برای تمرین شنیداری، متن را به تبدیل متن به صوت بدهید. صدای گوینده را خودتان انتخاب می‌کنید و یک فایل صوتی می‌گیرید که سر کلاس پخش می‌شود یا برای شاگردها می‌فرستید.

اگر برای درس فایل ارائه لازم دارید، از مدل بخواهید متن و ترتیب اسلایدها را بنویسد. روش کار را در راهنمای ساخت پاورپوینت با هوش مصنوعی گفته‌ایم؛ مدل متن و ساختار اسلایدها را می‌نویسد و فایل پاورپوینت را خودتان می‌سازید.

مراحل استفاده از هوش مصنوعی برای تدریس در گیسو

این چهار قدم کار را منظم می‌کند و دیگر لازم نیست اطلاعات پایهٔ هر کلاس را در هر پیام تکرار کنید:

  1. ساخت پروژه برای هر کلاس. به پروژه‌ها بروید و برای هر کلاس یک پروژه بسازید. در بخش دستور سیستمی (System Prompt)، سطح کلاس، نام کتاب و قاعده‌هایتان برای طرح سؤال را بنویسید. از آن به بعد، هر گفت‌وگویی که در این پروژه باز کنید این اطلاعات را از پیش دارد و لازم نیست دوباره بنویسیدشان.
  2. تنظیم سبک پاسخ. برای درآوردن کلید آزمون، سبک پاسخ را روی «دقیق» بگذارید. برای ایده گرفتن برای بازی‌های کلاسی، حالت «متعادل» خروجی بهتری می‌دهد.
  3. افزودن فایل‌های منبع. با «+» و «افزودن فایل»، جزوه یا فایل Word و PDF را تا ۲۰ مگابایت پیوست کنید. متن فایل خوانده می‌شود و مدل از روی همان فایل سؤال می‌سازد. PDF اسکن‌شده هم پذیرفته می‌شود: صفحه‌هایش (تا ۲۰ صفحه) را یک مدل بینا می‌خواند و هزینهٔ این خواندن روی خود فایل نوشته می‌شود.
  4. خروجی گرفتن و انتقال. بعد از گرفتن پاسخ، کل گفت‌وگو را به‌صورت فایل مارک‌داون دانلود کنید، یا جدول‌ها را انتخاب و در Word کپی کنید. هزینهٔ هر پاسخ زیر همان پاسخ نوشته می‌شود.

بررسی‌های ضروری پیش از شروع کلاس

پیش از این‌که چیزی را به کلاس ببرید، این‌ها را بسنجید:

  • کلید سؤال‌ها و واقعیت‌ها: مدل گاهی جواب غلطی می‌دهد که خیلی منطقی به نظر می‌رسد؛ به این توهم هوش مصنوعی می‌گویند. کلید آزمون و هر ارجاع علمی را خودتان بررسی کنید.
  • سطح واژه‌ها: ببینید واژه‌های متن به سطح شاگردهایتان می‌خورد و واژه‌ای که هنوز درسش را نداده‌اید در آن نیست.
  • تناسب فرهنگی: بعضی مثال‌ها با فضای کلاس شما جور نیست و باید آن‌ها را با مثال‌های آشنای خودتان عوض کنید.
  • حریم خصوصی: نام شاگردها، نمره، مشکل رفتاری یا هر اطلاعات شخصی دیگری را در چت ننویسید.
  • صداقت آموزشی: اگر تکلیفی را با کمک هوش مصنوعی می‌خواهید، روشن بگویید کجا استفاده از آن مجاز است و کجا نه، و چطور باید از آن کمک بگیرند.

برای کلاس فردا آماده شوید

اولین کار: یکی از مبحث‌های کلاس فردا را انتخاب کنید و در یک پیام ساده، طرح درس جدولی‌اش را بخواهید. طرح را که بررسی کردید، در همان گفت‌وگو یک برگهٔ تمرین از روی همان طرح بخواهید. همین درخواست طرح درس را در گیسو باز کنید؛ گفت‌وگوی تازه‌ای با gemini-3.8-flash باز می‌شود و درخواست در کادر پیام نوشته شده است. جاهای خالی را پر کنید؛ تا دکمهٔ ارسال را نزنید، چیزی فرستاده و حساب نمی‌شود.

اگر معلم زبان هستید و برای تکلیف بیرون از کلاس دنبال تمرین تازه‌اید، راهنمای مکالمه انگلیسی با هوش مصنوعی یک برنامهٔ تمرین بیست‌دقیقه‌ای دارد که شاگردها خودشان در خانه انجام می‌دهند.

امتحان در گیسو چت با هوش مصنوعی حساب رایگان است؛ برای استفاده از مدل‌ها اعتبار لازم دارید.

پرسش‌های پرتکرار

برای طرح درس به هوش مصنوعی چه بگویم؟

سطح و سن شاگردها، تعداد نفرات، زمان جلسه، موضوع، وسیله‌هایی که دارید و مرحله‌هایی که می‌خواهید را بنویسید و جدول بخواهید. هرچه چارچوب روشن‌تر باشد، طرح قابل‌اجراتر است.

سؤال تستی هوش مصنوعی همیشه درست است؟

نه. کلید سؤال‌ها ممکن است غلط باشد. متن منبع را در همان پیام بدهید، بخواهید سؤال‌ها فقط از همان متن باشد و کلید را پیش از کلاس خودتان بررسی کنید.

برای کلاس با هوش مصنوعی عکس و فایل صوتی بسازم؟

بله. تصویر کارت واژه یا قصه را در «تولید تصویر» می‌سازید و متن شنیداری را در «تبدیل متن به صدا» به فایل صوتی تبدیل می‌کنید. نوشتهٔ فارسی روی تصویر را با «افزودن نوشته» اضافه کنید.

اطلاعات شاگردها را به هوش مصنوعی بدهم؟

نه. نام، نمره و اطلاعات شخصی شاگردها را در چت ننویسید. برای بازخورد، متن نوشته یا اشتباه را بدون نام بفرستید.

نوشتهٔ تیم گیسو همهٔ مطالب وبلاگ خوراک RSS